Ιστορικά Δρώμενα

Τα ευρήματα των ανασκαφών αποδεικνύουν ότι η Θάσος κατοικήθηκε από τα προϊστορικά χρόνια (3500 – 2600 π.Χ.). Οι πρώτοι κάτοικοί της προέρχονταν από τις Θρακικές φυλές των Σαϊων και Ηδώνων, που εκδιώχθηκαν από τους μετέπειτα κατοίκους του νησιού, τους Φοίνικες.

Οι πρώτοι Έλληνες άποικοι που έφθασαν στη Θάσο τον 7ο π.Χ. αιώνα, ήταν από την Πάρο και είχαν αρχηγό τον Τελεσικλή. Στην εκστρατεία αυτή έλαβε μέρος και ο πάριος ποιητής Αρχίλογος. Οι Πάριοι άποικοι εκμεταλλεύτηκαν τους φυσικούς και τους ορυκτούς πόρους του νησιού και σταδιακά μετέτρεψαν τη Θάσο σε σημαντικό εμπορικό κέντρο της Βόρειας Ελλάδας.

Historical

Μετά τον 5ο π.Χ. αιώνα δε, μετατράπηκε σε ισχυρή πόλη-κράτος με αποικίες, πολεμικό και εμπορικό στόλο, μεγάλη οικονομική δραστηριότητα και ισχυρό νόμισμα.

Την περίοδο των περσικών πολέμων, η Θάσος υποτάχθηκε στους Πέρσες και τότε γκρεμίστηκαν και τα μαρμάρινα τείχη της. Το 340 π.Χ. προσαρτήθηκε από τον Φίλιππο Β’ στο Μακεδονικό κράτος. Το νησί διατήρησε την ακμή του και τα ρωμαϊκά χρόνια διατηρώντας καθεστώς ειδικών προνομίων.

Το 42 π.Χ. οι δολοφόνοι του Ιούλιου Καίσαρα, Κάσσιος και Βρούτος, εγκατέστησαν το ταμείο τους στο νησί. Κατά τους Βυζαντινούς χρόνους, το νησί λεηλατήθηκε από Αβάρους και Σαρακήνους ενώ το 1204 παραχωρήθηκε στον γηραιό Βενετό δόγη Ερρίκο Δάνδολο και τους απογόνους του.

Το 1354 ο Βυζαντινός αυτοκράτορας Ιωάννης Παλαιολόγος εκχώρησε την Θάσο στην Γενουάτη. Το 1455, την κατέλαβαν οι Τούρκοι.

Το 1813 ο Σουλτάνος παραχώρησε το νησί στον τουρκοαλβανό στρατηγό Μωχάμεντ Άλι, που γεννήθηκε στην Καβάλα αλλά μεγάλωσε από χριστιανούς γονείς που τον υιοθέτησαν στο νησί, αφού έμεινε ορφανός, όπως λέγεται. Κατά τους Βαλκανικούς πολέμους, το 1912, η Θάσος κατελήφθη από τον ελληνικό στρατό και ενσωματώθηκε στην Ελλάδα.

Από το 1941 μέχρι και το τέλος του Β’ Παγκοσμίου Πολέμου, το νησί ήταν υπό βουλγαρική κατοχή.